Çocuk Yapmıyoruz Çünkü Arkadaşımız Yok: Doğum Krizi Aynı Zamanda Arkadaşlık Krizi

Hayatınızdaki büyük haberleri nasıl öğrendiğinizi bir düşünün. Evlilik, hamilelik, ilk çocuk. Vakaların büyük çoğunluğunda, bu haberler sizin kişisel haberiniz olmadan önce arkadaş grubunuzun haberiydi. Bir arkadaşınız ilk evlenen, bir arkadaşınız ilk doğum yapan oldu ve siz bir bebeği ilk kez kendi çocuğunuzun doğum hastanesinde değil, yakın arkadaşınızın oturma odasında kucağınıza aldınız. İşte tam da bu zincir, araştırmaya göre artık kırılmış durumda. Zincir kırıldığında sadece arkadaş grupları kaybolmuyor; doğumlar da kayboluyor.

Araştırma ne buldu? Aileyi inceleyen Amerikan Aile Araştırmaları Enstitüsü (Institute for Family Studies), Temmuz ayında doğurganlık üzerine yıllık raporunu 'Demografik Çıkmaz' başlığıyla yayınladı. Araştırmacılar Lyman Stone ve Peter Forsho Brooks, 18-50 yaş arası yaklaşık 4.800 Amerikalı'ya görünüşte basit bir soru sordular: En yakın üç arkadaşınızın kaç çocuğu var? Bulgu, tartışmayı değiştirecek türden. Yakın arkadaş çevresinin doğurganlığı, bizim doğurganlığımızı öngörüyor.

30 yaş altındakilerden dörtten az yakın arkadaşı olanlar, çevrelerindeki arkadaş başına ortalama 0,7 çocuk sayıyor. Beş ve daha fazla arkadaşı olanlar ise arkadaş başına bir ve daha fazla çocuğa ulaşıyor. Daha fazla arkadaş, daha fazla çocuklu arkadaş anlamına geliyor ve daha fazla çocuklu arkadaş, istatistiksel olarak daha fazla kendi çocuğumuz anlamına geliyor. En kişisel olduğunu düşündüğümüz kararın aslında derinlemesine kolektif olduğu ortaya çıkıyor.

Bu bulgular, düşük doğum oranlarının sadece ekonomik faktörlerle açıklanamayacağını gösteriyor. Arkadaşlık ağlarının zayıflaması, doğurganlık üzerinde doğrudan bir etkiye sahip. Yunanistan gibi doğum sayısının 68.467'ye düştüğü ülkelerin bu araştırmayı dikkate alması ve sosyal bağları güçlendirecek politikalar geliştirmesi gerekiyor.