Günde Beş Fincana Kadar Kahve Tüketimi Kalp İçin Güvenli

Yeni bir bilimsel açıklamaya göre, günde 400 mg'a kadar kafein tüketimi (yaklaşık beş fincan kahveye eşdeğer) çoğu yetişkin için güvenlidir ve bazı durumlarda kardiyovasküler hastalık riskinin azalmasıyla ilişkilendirilmektedir. Amerikan Kalp Derneği'nin 'Circulation' dergisinde yayımlanan açıklaması, kafeinli kahvenin hipertansiyon, kolesterol, tip 2 diyabet, koroner kalp hastalığı, inme, kalp yetmezliği, atriyal fibrilasyon ve diğer kardiyovasküler hastalıklar üzerindeki etkilerine dair en son verileri özetlemektedir.

İncelenen son araştırmaların sonuçlarına göre, günde 400 mg'a kadar kafein tüketimi (şeker, tatlandırıcı, aroma veya katkı maddesi içermeyen 240 ml'lik 3-5 fincan sade siyah kahve) çoğu yetişkin için güvenli kabul edilmektedir. Şekersiz, şurupsuz veya kremasız kahve tüketimi, tip 2 diyabet, koroner kalp hastalığı, inme, kalp yetmezliği ve bazı kalp ritim bozukluklarının daha düşük riskiyle ilişkilendirilmektedir.

Randomize klinik çalışmalar, kahve tüketiminin atriyal fibrilasyon riskinin azalmasıyla bağlantılı olduğunu, ancak erken ventriküler kasılma (PVC) sıklığının artmasıyla da ilişkili olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte, düzenli kahve tüketiminin bazı kişilerde daha yüksek kafein seviyelerine tolerans geliştirmesine yol açabileceği, diğerlerinin ise küçük miktarlarda bile güçlü etkiler yaşayabileceği belirtilmektedir.

Kısa vadede kafein, kan basıncında, kalp atış hızında, kan şekerinde ve uyanıklıkta geçici artışlara neden olabilir. Bazı kişilerde çarpıntı veya uyku bozuklukları da görülebilir. Ayrıca, enerji içeceklerinde ve özellikle konsantre enerji shotlarında görülen yüksek kafein alımının, yüksek tansiyon ve düzensiz kalp ritmi riskini artırmak gibi kalp üzerinde zararlı etkileri olabileceği vurgulanmaktadır.

Açıklamanın yazarları, kafeinin kardiyovasküler sistem üzerindeki etkilerini incelemenin zor olduğunu belirtmektedir. Çoğu araştırmada ana kafein kaynağı kahvedir ve gözlemlenen kardiyovasküler etkiler kahvenin diğer bileşiklerinden kaynaklanıyor olabilir. Deneysel çalışmalar, bu bileşiklerden bazılarının koruyucu etkileri olabileceğini göstermektedir.