Çocuklar ve İklim Krizi: "Bizden Ne Olacak?"

Lily, 17, Suva, Viti Levu (Fiji): Kiribati çok güzel. Vatanım, Pasifik Okyanusu'nun ortasında birçok küçük mercan adasından oluşuyor. Avrupa'daki çocuklar muhtemelen ülkemi bilmiyor. İklim krizi söz konusu olduğunda sorunumuz da tam olarak bu: Okyanusya'daki küçük ada devletleri büyük ülkeler tarafından unutuluyor. Bu adaletsizlik, çünkü dünyanın geri kalanının yaptıkları bizi çok etkiliyor. Çok savunmasızız. Kiribati'nin ana adası Tarawa'nın en yüksek noktası deniz seviyesinden sadece üç metre yüksekte. Burada sel ve şiddetli fırtınalar (siklon denir) yıkıcı bir güçle bizi vuruyor. Kum ve hindistancevizi palmiyelerinden başka pek bir şey yok – sellerde sığınılacak baraj veya dağ yok. Siklonlar her zaman vardı, ama bu şiddet ve sıklıkta değil. Önümüzdeki yıllarda vatanım sular altında kalacak.

İklim değişikliği sadece uzak adaları değil, her yeri etkiliyor. Almanya'daki Ahrtal seli, Kaliforniya'daki orman yangınları, her yerde insanlar acı çekiyor. Ama biz çocuklar ve gençler olarak geleceğimiz için endişeleniyoruz. Yetişkinlerin kararları bizim hayatımızı belirliyor. Oysa biz sadece izliyoruz. "Bizden ne olacak?" diye soruyoruz. Cevap almak istiyoruz.

Hükümetlerin iklim hedefleri var, ama yeterli değil. Emisyonlar hâlâ artıyor. Bilim insanları uyarıyor, ama siyaset yavaş hareket ediyor. Biz gençler sokaklara çıkıyoruz, grev yapıyoruz, sesimizi duyurmaya çalışıyoruz. Ama bazen kimse dinlemiyor. Yine de umudumuzu kaybetmiyoruz. Değişim mümkün, ama herkesin katkısı gerekli.

Bu rapor, dünyanın dört bir yanındaki çocukların iklim krizini nasıl deneyimlediğini gösteriyor. Onların hikâyeleri, acil eylem çağrısıdır. Gelecek nesiller için harekete geçmeliyiz.