Güney Koreliler Ülkeyi Kurtarmak İçin Tüm Altınlarını Devlete Verdiğinde: 3,5 Milyon Kişi 226 Ton Altın Bağışladı

1998 kışının ortasında, Güney Kore'nin her yerinde olağanüstü sahneler yaşandı. Bankaların önünde yüzlerce metre uzunluğunda kuyruklar oluştu. İnsanların ellerinde ne banknot ne de çek vardı; alyanslar, kolyeler, bilezikler, altın paralar, külçeler, 30 yıllık kariyer sonrası verilen altın anahtarlar ve bebeklere ilk doğum günlerinde hediye edilen küçük doğum yüzükleri vardı. Peki tüm bir ülkeyi böyle seferber eden neydi? Korku: iflas etme ve Güney Kore'nin birkaç yıl önce kurtulduğu yoksulluğa geri dönme korkusu.

1997'de Asya'nın dördüncü büyük ekonomisi sarsılmıştı. Tayland'dan yayılan mali krizin ardından yabancı yatırımcılar kaçmış, bankalar borçlarını yeniden finanse edecek dolar bulamaz hale gelmiş ve won çökmüştü. Döviz rezervleri neredeyse tükenen Seul, IMF tarafından o ana kadar verilen en büyük kurtarma paketi olan yaklaşık 58 milyar dolarlık uluslararası bir yardım istemek zorunda kaldı. Sorun, ülkenin zenginlikten yoksun olması değil, döviz sıkıntısı çekmesiydi. Dolar olmadan yabancı alacaklılara ödeme yapmak veya temel ithalatı finanse etmek imkansızdı. Ülkenin acil ihtiyacı: boğulmamak için hızla döviz girişi sağlamaktı. Peki nasıl?

İşte bu bağlamda basit ama eşi benzeri görülmemiş bir fikir doğdu. 5 Ocak 1998'de kamu yayıncısı KBS, Housing & Commercial Bank ile ortaklaşa büyük bir ulusal kampanya başlattı. Televizyon normal yayınını keserek 'Ülkeyi Kurtaralım, Altın Toplayalım' adlı özel bir program yayınladı. Kısa sürede diğer büyük kanallar MBC ve SBS de harekete katıldı. Radyolar, gazeteler, yerel yönetimler ve büyük şirketler de destek verdi.

Kampanya o kadar başarılı oldu ki üç ay içinde 3,5 milyon Güney Koreli, toplam 226 ton altın bağışladı. Bu, tarihin en büyük altın toplama kampanyasıydı. Toplanan altınlar eritilerek külçe haline getirildi ve uluslararası piyasalarda satılarak ülkeye acil döviz girişi sağlandı. Bu fedakarlık, Güney Kore'nin krizden çıkışında önemli bir rol oynadı ve halkın dayanışmasının sembolü haline geldi.