Günlük kesikler... enfeksiyonlar: Hindistan'ın e-atık işçileri toksik sağlık riskleriyle karşı karşıya

Yeni Delhi, Hindistan – Mateen Malik, Yeni Delhi'nin Mustafabad bölgesinde sıkışık bir atölyede oturuyor ve dikkatlice yığılmış eski elektronik cihazlardan bakır telleri ayırıyor. Etrafında kırık hava soğutucuları, dolaşmış kablolar, metal parçaları ve atölyenin kararmış duvarlarına yaslanmış eski bilgisayarlar ve dizüstü bilgisayarlar bulunuyor. Malik'in çıplak elleri, tellerin plastik kaplamalarını sıyırıp içindeki bakırı ortaya çıkarmak için hızla hareket ediyor. Elektronik cihazları sökmek için sık sık üflemeli çakmak kullanıyor; bu işlem, havaya son derece zehirli kimyasallar salarak ciddi sağlık riskleri oluşturuyor.

“Bazen ayırma işlemi zor oluyor ve hiçbir koruyucu ekipmanım yok – ne eldiven ne maske. Ellerimde sık sık yanıklar oluyor. Bu işimizin rutini. Kimyasal kalıntılar da var,” dedi Malik Al Jazeera'ye. “Ama bu işe bağımlıyım.” Yirmili yaşlarının başındaki Malik, Hindistan'ın gayri resmi atık merkezlerinden biri olan Mustafabad'da eğitimsiz, kayıt dışı bir e-atık ayırıcısı. Dar ve tozlu sokakları, sürekli çekiç sesleri ve yanmış plastik ile metal kokusuyla boğulmuş durumda.

Burada ortalama bir işçi, bir cep telefonunu sökmek için yaklaşık bir dolar, bir televizyon setini sökmek için ise bunun iki katını kazanıyor; toplamda 12 saatlik yorucu bir çalışma için günde yaklaşık 8 dolar ediyor – eldiven, maske veya koruyucu ekipman olmadan. Bu tür işin gizli maliyetleri bu nedenle çok daha büyük: Kronik hastalıklar.

Hindistan'da dijital tüketim arttıkça ve elektronik atık biriktikçe, bu atıkların yönetim yükü çok az korumaya sahip işçilere düşüyor. Bu işçiler, zehirli kimyasallara maruz kalarak ciddi sağlık sorunlarıyla karşı karşıya kalıyor.