Avrupa'nın tarihi şehirleri ısınan iklime dayanabilir mi?

Bu hafta Londra İklim Haftası, araştırmacıları, liderleri ve aktivistleri iklim değişikliğini tartışmak üzere Britanya başkentinde bir araya getiren uluslararası bir etkinlikti. Delegeler şehirde toplanırken sorunun doğasını ilk elden deneyimlediler: Birleşik Krallık'ın bazı bölgelerinde sıcaklıklar 36 santigrat dereceyi (97F) aştı ve Londra kavruldu. Şehir, aşırı sıcaklığı tartışmak için planlanan bir etkinliğin aşırı sıcak nedeniyle iptal edilmesiyle başa çıkmakta açıkça zorlandı.

Avrupa'yı bir sıcak hava dalgası sardı. Fiziksel olay iyi anlaşılmıştır. Jet akımı batıya doğru kıvrılarak Kuzey Afrika'dan gelen sıcak havanın kıtaya ulaşmasına izin verir. Ardından bir yüksek basınç alanı güçlenir, günlerce yerinde kalarak sıcak havayı hapseden ve bulut oluşumunu baskılayan bir kubbe oluşturur. Sıcaklıklar artar. Avrupa bir fırına dönüşüyor.

Rekorların sürekli kırılması, en hızlı ısınan kıta olan Avrupa'nın uzun vadeli ısınmasının bir etkisi olduğunun güçlü bir göstergesidir. Bu tür hava desenleri elbette daha önce de yaşandı, ancak şimdi daha derin ve daha sık hale geliyorlar. Artık ara sıra yaşanan aşırı olaylar değil, yeni bir normallik.

Ve bu durum, Avrupa'nın yapılı çevresinin yapısal yetersizliğini de ortaya koyuyor: ısıyı dışarıda tutacak kadar yalıtımlı değil, ne de serin tutacak kadar yaygın olarak klimalı. Bu, tarihi şehirlerin korunması ile iklim değişikliğine uyum sağlanması arasında zor bir denge kurulmasını gerektiriyor.